EEN GROOT SCHRIJVER

EEN GROOT SCHRIJVER

Ik legde mijn pen neer en begaf mij

naar buiten.

Daar keek ik omhoog en zag de sterren.

Het was een stille nacht.

Ik ben een groot schrijver,

dacht ik.

Toen begaf ik mij weer naar binnen,

om die regel op te schrijven

en er schoot mij een traan te

binnen, die op mijn schrift viel.

Ik huilde om de waarheid.

 

Kees Ouwens

Uit: Kees Ouwens, Arcadia. Amsterdam, Athenaeum-Polak & Van Gennep, 1977. (p. 34)

KEES OUWENS

Vorig gedicht

Volgend gedicht

Website gemaakt door VP Design

Stichting Muurgedichten Nunspeet Niersenseweg 25 8076 PW Vierhouten Tel. 06 – 2504 2190