ZANDVERSTUIVING

HANS ANDREUS

Vorig gedicht

Volgend gedicht

Middenin de zandverstuiving
die zich wel niet uitstrekt
zover het oog reikt
maar toch een moment een indruk
van golvende witte oneindigheid wekt,

vecht een spin met een spin
om een zandkorrel: twee
gek geworden asceten
van een klein en gekromd geloof.

Maar als ik weer opkijk:
daar, tegen een achtergrond
van palissaden van dennen,
galoppeert in volle onschuld
zeg maar de poëzie

in de geslaagde vermomming
van een jongen in rode trui
op een klein gretig paardje, een mooi
gevlekte schimmelpony.



Hans Andreus


Uit: Hans Andreus, Verzamelde gedichten.  Amsterdam, Bert Bakker. 1983. (p. 793)

Zandverstuiving

Website gemaakt door VP Design

Stichting Muurgedichten Nunspeet Niersenseweg 25 8076 PW Vierhouten Tel. 06 – 2504 2190